Sinds enkele maanden zijn wij in het bezit van een mooie kudde Falabella's. Hoe dit zo gekomen is wil ik u graag vertellen.
Sinds 3 jaar bewonen wij een
oude boerderij in het midden van het land. We hadden al een kleine pony waarop
onze dochter reed maar we wilden meer. Het paard heeft op ons altijd een grote
aantrekkingskracht uitgeoefend en nu hadden we de ruimte. We zijn ons gaan verdiepen
in soorten en rassen en de kleine beestjes hadden toch voor ons de meeste aantrekkingskracht.
Al vaak hadden we de naam Falabella horen noemen maar, wij dachten zoals zovelen
denken,
dat ieder klein paardje een Falabella is. Niets is minder waar. Via het Nederlands
Falabella Stamboek konden wij de paardjes in het echt ontmoeten. Ze worden altijd
omschreven als lief, vriendelijk en aanhankelijk. Toen we ze ontmoeten bleek
dit ook echt het geval. Ook het fijne in hun bouw sprak ons erg aan. We waren
meteen verkocht.
Wij hebben besloten om paardjes vanuit Argentinië, waar ze oorspronkelijk vandaar komen, naar Nederland te laten komen. In eerste instantie waren we van plan er 2 of 3 te kopen maar toen we de foto's zagen die men van Falabella Argentinië opstuurde was het heel moeilijk te kiezen. We kozen voor 5 merrie's waarvan er 4 drachtig en 1 hengst.
Eindelijk was het dan zover en geloof me, ik was knap zenuwachtig. Een paardje kopen via foto's is natuurlijk een hele gok. Wat voelde ik me jarig die dag. Tot 6 keer toe overhandigde een medewerker van Schiphol mij een klein, verdwaasd paardje.
Vanaf die tijd heeft ons, maar vooral mijn leven voor een groot deel bestaan uit het verzorgen en vertroetelen van onze Falabella's. En alles gaat boven verwachting. Ook deze paardjes zijn lief en vriendelijk. Op 13 augustus werd ons eerste veulen geboren, Primero. Ook de andere merrie's zijn nu, begin november 2003, bevallen van een gezond veulen.
De overgang van een land als
Argentinië naar Nederland is groot voor paardjes daar de seizoenen niet
met elkaar overeenstemmen. Ze kwamen hier met een geschoren wintervacht, net
vloerbedekking. Ik verwacht dat ze een jaar nodig zullen hebben om, wat betreft
hun vacht aan de Nederlandse seizoenen te wennen.